Jan-Willem Smeyers is Klimaatcoach bij KlimaatContact, maar ook schrijver en vader. Zijn doel? Elke dag een klimaatgesprek voeren met een onbekende. Enkele daarvan deelt hij hier.
Jan-Willem hangt een affiche voor zijn volgende workshopreeks klimaatgesprekken op het prikbord van de cafetaria. Het is gesloten. Alleen het noodlicht is aan.
🧔♂️“Klimaat? Gaan we daar iets mee doen?”
Ik schrik me rot. En ik draai me om. Iets te dichtbij staat een jongeman.
🧔♂️“Ik heb net nog enkele studies gelezen waaruit blijkt dat er helemaal niets aan de hand is.”
Ik had geen zin in een klimaatgesprek. Maar deze gesprekspartner maakt me nieuwsgierig. En ook boos. Maar dat gevoel dek ik even heel lief toe.
🌱 “Oh,” zeg ik. “Dus jij bent ook geïnteresseerd in het klimaat. Net zoals ik. Vertel eens wat je had gelezen.”
🧔♂️“Mja … dat er altijd temperatuurschommelingen geweest zijn op de aarde. En dat er geen bewijs is dat de mens hier iets mee te maken heeft. Er zijn veel valse metingen. Misschien moeten we gewoon de natuur haar gang laten gaan.”
Even slikken zeg. Dat zijn heel wat losse ‘feiten’ aan elkaar gerijgd.
🌱 “En wat denk jij daar zelf van?”
🧔♂️“Ja … je ziet wel veel rampen en droogte natuurlijk. Maar is dat er niet altijd geweest?”
🌱 “Je twijfelt.”
🧔♂️“Nee … je moet natuurlijk niet met de auto rijden.”
Nu plots de auto. Het begint me een beetje te duizelen. Even samenvatten. Vooral voor mezelf.
🌱 “Dus je twijfelt of er wel iets aan de hand is met het klimaat. Je vindt dat we de natuur haar gang moeten laten gaan. Maar met de auto rijden is geen goed idee.”
🧔♂️ “Ja … we weten wel dat de auto heel vervuilend is. Al onze auto’s samen, dat is een enorme CO2uitstoot.”
🌱 “Dus je bedoelt dat als je met de auto rijdt, er CO2 vrij komt en …”
🧔♂️ “Natuurlijk niet als de auto elektrisch is. Maar anders krijg je CO2 en dat is natuurlijk niet goed voor onze wereld. Daarom rijd ik ook heel weinig met de auto. En daarom pleit ik ook bij de stad voor meer fietsstraten en fietspaden. We moeten het autobestuurders moeilijk maken en fietsers in de watten leggen.”
🌱 “Het klinkt alsof je wel je best doet om minder vervuilend te leven. En ik ben toch nog nieuwsgierig. Hou je dan ook rekening met andere meer of minder vervuilende keuzes?”
Even ging het gesprek ongemakkelijk verder en ging het even over zijn vliegangst.
🌱 “Bij mij is klimaat wel de reden,” zeg ik. “Ik heb een keer of zes gevlogen. Toen ontdekte ik hoe vervuilend zo’n vlucht is. Daarna deed ik het nog een keer, omdat ik het moeilijk kon laten. Maar sindsdien niet meer. Soms mis ik dat gemak om ver te raken wel.”
🧔♂️“Oh … ik niet. Ik hoef niet ver weg te gaan. België is goed genoeg.”
Nieuwsgierig naar klimaatgesprekken en klimaatpsychologie?
